ថ្ងៃចុងសប្តាហ៍

ថ្ងៃចុងសប្តាហ៍​តាមធម្មតាគេតែងតែនាំគ្នាដើរលេងកំសាន្តតាមកន្លែងនានា តាមការចូលចិត្តរៀងៗខ្លួន។ ចំនែកខ្ញុំវិញ ថ្ងៃចុងសប្តាហ៍វាប្រៀបបាននឹងថ្ងៃដែលរវល់មួយដែរ ព្រោះអីខ្ញុំត្រូវរៀបចំបន្ទប់ បោកគត់ខោអាវ ភួយមុង កំរាលពូក…គួរឲ្យខ្ជឹលដែរ។

អ្នកដែលមានសង្សា គេតែងនាំសង្សាទៅដើរលេងតាម សួនច្បារ ទិញឥវ៉ាន់ មើលកុន… គិតទៅគួរឲ្យសប្បាយម្យ៉ាងដែរ។ ចំនែកខ្ញុំវិញ ដែលមិនមានសង្សានិងគេ គឺមានតែនៅក្នុងបន្ទប់មើលរឿង ស្តាប់ចំរៀង… ក៏សប្បាយម្យ៉ាងដែរហ្នឹង តែវាហាក់ដូចជា កណ្តោចកណ្តែងបន្តិច។

ថ្ងៃនេះ ពួកម៉ាក់គេចេញដើរលេងជាមួយមិត្តស្រីគេអស់ នៅតែខ្ញុំតែម្នាក់ឯ បើកចំរៀងលឺៗ ស្តាប់ចំរៀងផង បោកគក់ខោអាវ និងកំរាលពួកខ្នើយផង គិតៗទៅដូចជាម្យ៉ាងដែរ។​ ហេហេ..

In The Land Of Women

ក្រោកពីព្រលឹម គឺជាអ្វីដែលមនុស្សទូទៅគួរតែធ្វើ​។ ចំណែកខ្ញុំវិញ វាខុសពីគេផ្សេងទៀត ខ្ញុំក្រោកពីព្រលឹម គឺមិនមែនដើម្បីធ្វើការ ឬក៏រត់កីឡាអ្វីនោះដែរ។ គឺខ្ញុំក្រោកពីព្រលឹម គឺដើម្បីមើលរឿង វីដេអូដែលខ្ញុំបាន Download កាលពីយប់។ រឿងនោះមានឈ្មោះថា In The Land Of Women ខ្ញុំក៏មិនដឹងថាប្រែមកជាភាសាខ្មែរយ៉ាងម៉េចឲ្យត្រូវដែរ ព្រោះអីភាសាអង់គ្លេសរបស់ខ្ញុំពេលនេះវាហាក់ដូចជា…..”សូន្យ”…តែម្ងងហ្នឹង។

ពីដំបូង ខ្ញុំស្មានថារឿងនេះជារឿងបែបកំប្លែងអីទេ តែមិននឹកស្មានថាជារឿងមនោសញ្ចេតនា ទៅវិញ។

រឿងនេះនិយាយអំពី បុរសម្នាក់មានការខូចចិត្តនិងនារីសង្សាជាទីស្រឡាញ់របស់ខ្លួន សុំចែកផ្លូវគ្នា។ ក៏ប៉ុន្តែ គាត់ខុសពីយុវវ័យភាគច្រើនខ្លះដែលពេលណាដែលពួកគេមានការខក ចិត្តរឿងស្នេហាគឺគេតែងតែរកវិធីបែបល្ងង់ៗដើម្បីស្រាយបញ្ហាដូចជា ការធ្វើអត្តឃាត ឬក៏ផឹកស្រា បំបាត់ទុក្ខ។ តែចំពោះគាត់វិញ គឺគាត់បំភ្លេចទុក្ខដោយការចេញឆ្ងាយ អំពីស្រីដែលជាសង្សានោះ មករំងាប់អារម្មណ៍ឯផ្ទះរបស់ជីដូនរបស់គាត់វិញ ហើយគាត់ក៏បានចាប់ផ្តើមនូវជិវិតថ្មីមួយទៀត ក្នុងទឹកដីរបស់ជីដូនគាត់។ ក្នុងពេលនោះដែរ គាត់ក៏បានជួបនិងនារីម្នាក់ទៀតដែលគាត់ពេញចិត្ត។

OK ខ្ញុំមិនបញ្ចេញច្រើនទេទុកឲ្យអ្នកទាំងអស់គ្នា Download រឿងនោះរួចនឹងបានដឹងសាច់រឿងមិនខាន។

រឿងនោះ អ្នកទាំងអស់គ្នាអាចរក Download បាននៅលើវែបសាយ HangmeasMP3។

ចូលឆ្នាំចិន: ”ស្គមខ្លួន”

មិនបានដឹងថា ចូល​ឆ្នាំ​ចិននៅស្រុកចិនហ្នឹងយ៉ាងណាទេ តែបើនៅស្រុកយួនវិញ អស្ខារ្យហើយ ម្នាក់ៗចង់ដាច់ពោះស្លាប់អស់ហើយ គ្មាននរណាគេលក់ឥវ៉ាន់ ឬក៏បាយ ម្ហូបអាហារអីទេ។ សំណាងល្អដែរដែលខ្ញុំបានទិញ របស់របរទុកសាគួរខ្លះ កុំអីស្លាប់មិនបាច់ថ្លែងទេ។ តែសំណាងអាក្រក់វិញ ព្រោះមកដល់ថ្ងៃនេះ ម្ហូបក្នុងស្តុកអស់រលីង មិនដឹងជាត្រូវធ្វើយ៉ាងណាទៀតទេពេលនេះ។

មិនដឹងចូលឆ្នាំអីក៏ អាក្រក់អាក្រីម្លេសទេលោកអើយ។ បើនៅស្រុកខ្មែរវិញមិនបាច់ខ្វល់ រឿងអត់បាយញ៉ាំទេ ហើយក៏មិនបាច់ព្រួយរឿងស្គមអីនោះទេ។

គិតៗទៅ ដូចជានឹកស្រុកខ្មែរណាស់ ប៉ុន្មានឆ្នាំហើយមិនដែលទៅអើតស្រុកសោះ មិនដឹងថាសមាជិកគ្រួសារនៅចាំមុខខ្ញុំដែរ ឬអត់,​ ហេហេ៕

“គ្មានទេថ្ងៃស្អែកសំរាប់យើង”

បើទោះបីជាវាដូចជារាងចាស់មន្តិចមែន តែ​អ្វីដែ​លល្អវានៅ​តែ​ល្អដ​ដែល។