ហេតុអ្វីបានជាអ្នកមិនគួរទទួលយក ឱសថដែលខ្វះគុណភាព និងឱសថក្លែងក្លាយ?

[Source: Google]

ស្ថានភាពបច្ចុប្បន្ននេះអំពីការប្រើប្រាស់ឱសថដែលខ្វះគុណភាព និងឱសថក្លែងក្លាយ បាននឺងកំពុងបង្កអោយមានផលប៉ះពាល់យ៉ាង ខ្លាំងដល់សុខុមាលភាពរបស់ប្រជាជនគ្រប់ស្រទាប់ និងជាពិសេសគឺប្រជាជនដែលមានជីវភាព ក្រីក្រដោយពួកគាត់គ្មាន ជំរើសអ្វីផ្សេង។ ឱសថខ្វះគុណភាព និង​ឱសថក្លែងក្លាយ បានធ្វើអោយមានការខាតបង់ទាំងថវិកា និងសុខុមាលភាព យ៉ាងធ្ងន់ធ្ងរផងដែរ។ តើអ្វីទៅជាឱសថខ្វះគុណភាព? អ្វីទៅជាឱសថក្លែងក្លាយ?

  • ឱសថខ្វះគុណភាព៖ ជាប្រភេទឱសថដែលមានការផលិតចេញពី​ក្រុមហ៊ុនដែលបានទទួលស្គាល់ត្រឹមត្រូវ និងជាប្រភេទឱសថ ដែលបានចុះបញ្ជការត្រឹមត្រូវប៉ុន្តែឱសថទាំងនោះមាន​ សមាសធាតុផ្សំមិនគ្រប់ស្តង់ដារ ឬជាឱសថដែលមិនមានការទុកដាក់ត្រឹមត្រូវ ឬដោយប្រការណ៍ណាមួយដែលធ្វើអោយឱសថទាំងនោះបាត់បង់គុណភាព។
  • ឱសថក្លែងក្លាយ៖​ ជាប្រភេទឱសថ ដែលផលិតចេញមកពីក្រុមហ៊ុន ដែលមិនមានការទទួលស្គាល់ត្រឹមត្រូវ ឬជាឱសថដែល​មិនមានសមាសធាតុផ្សំ ឬអាចជាឱសថដែលផ្ទុកនូវសារធាតុផ្សេងដែលមិនមែនជាសារធាតុ​ដែលបានសរសេរលើប្រអប់ ជាដើម ។ល។

មិនជាយើងប្រើឱសថណាមួយក្នុងចំណោមឱសថដែលបានរៀបរាប់ខាងលើនេះទេ យើងនឹងជួបនូវផលវិបាក និងការខាតបង់មួយ​ចំនួនដូចជា៖

១. ប្រសិទ្ធភាពរបស់ឱសថ៖ មិនថាឱសថក្លែងក្លាយ ឬឱសថខ្វះគុណភាពនោះទេ ប្រសិទ្ធភាពរបស់ឱសថក្នុងការព្យាបាលជំងឺ មានការធ្លាក់ចុះយ៉ាងខ្លាំង។ កត្តានេះហើយដែលបណ្តាលអោយរយៈពេលក្នុងការព្យាបាល ក៏ដូចជាការជាសះស្បើយពីជំងឺ មិនបានដូចបំណងដែលអ្នកជំងឺចង់បាន។

២. ការខាតបង់ និងការចំណាយក្នុងការព្យាបាលជំងឺ៖ ជាការពិតណាស់នៅពេលដែលអ្នកប្រើប្រាស់ឱសថដែលមិនមានគុណភាព ឬឱសថក្លែងក្លាយ រយៈពេលក្នុងជាសះស្បើយពីជំងឺ នឹងមានការកើនឡើង ឬនិយាយអោយខ្លី “គឺការព្យាបាលមានរយៈពេលវែងជាង”​ បើធៀបទៅនិងការព្យាបាលដោយឱសថដែលមានគុណភាព។ ប្រការនេះបានជះឥទ្ធិពលដល់ការចំណាយរបស់អ្នកជំងឺទៅលើ ថ្លៃឱសថ ក៏ដូចជាថ្លៃស្នាក់នៅព្យាបាលក្នុងមន្ទីរពេទ្យ។ ការប្រើប្រាស់ឱសថដែលខ្វះគុណភាព និងឱសថក្លែងក្លាយ វាមិនបានជួយ អ្នកជំងឺសះស្បើយពីអាការរោគទេ ហើយវាថែមទាំងបង្កើនការចំណាយរបស់អ្នកជំងឺទៀតផង។

៣. ផលរំខាន និងផលប៉ះពាល់៖ បើនិយាយពីផលប៉ះពាល់ និងផលរំខានរបស់ឱសថខ្វះគុណភាព និងឱសថក្លែងក្លាយគឺ ពិបាកនឹងបរិយាយណាស់ ដោយសារផល់ប៉ះពាល់វាមានវិសាលភាពធំធេងដោយមិនត្រឹមតែធ្វើអោយមាន បញ្ហាដល់សុខភាពតែមួយ មុខប៉ុណ្ណោះទេ វាក៏អាចបណ្តាលអោយអ្នកជំងឺបាត់បងជីវិតផងក៏មាន។ គួរតែយកចិត្តទុកដាក់ និងប្រុងប្រយ័ត្នខ្ពស់ក្នុងការជ្រើសរើស ឱសថមកប្រើប្រាស់។

៤. គុណភាពជីវិត៖ គុណភាពជីវិតគឺជា ការរស់នៅដោយមិនភាពភ័យក្លាច មិនមានជំងឺបៀតបៀន មិនមានការគំរាមកំហែងដល់អាយុជីវិត និងការរស់នៅប្រកបដោយសុភមង្គល។ ដូចយើងបានដឹងរួចមកហើយថា “ឱសថជាអាវុធមុខពីរ”។ ការប្រើបា្រស់ឱសថដែលមានគុណភាពល្អ និងបានត្រឹមត្រូវ វាអាចជួយអោយអ្នកជាសះស្បើយពីជំងឺ តែប្រសិនជាយើងប្រើប្រាស់ឱសថដែលខ្វះគុណភាព​ ឱសថក្លែងក្លាយ វាអាចធ្វើអោយយើងមានបញ្ហាថែម ឬក៏អាចរហូតដល់បាត់បង់ជីវិតផងដែរ។ ហេតុនេះឱសថខ្វះគុណភាព និងឱសថក្លែងក្លាយ វាមិនត្រឹមតែមិនអាចព្យាបាលជំងឺបានទេ ថែមទាំងធ្វើអោយគុណភាពជីវិតរបស់អ្នកជំងឺមានភាពអាក្រក់ទៅថែមទៀតផង។

ទាំង ៤ ចំនុចខាងលើនេះគ្រាន់តែជាផ្នែកខ្លះៗ នៃផលវិបាកក្នុងការប្រើប្រាស់ឱសថដែលខ្វះគុណភាព និងឱសថក្លែងក្លាយក្នុងការ​ព្យាបាលជំងឺ។ ក្រៅពីនេះវាអាចបង្កអោយមានផលវិបាកយ៉ាងច្រើនទៀតដែលពេលខ្លះយើងមិននឹកស្មានដល់។

អាស្រ័យហេតុនេះ មុននឹងទទួលយកឱសថណាមួយនោះយើងត្រូវមានការពិភាក្សា និងពិគ្រោះយោបល់អោយបានច្បាស់លាស់។

ទាំងអស់គ្នាចូលរួមទប់ស្កាត់ និងលប់បំបាត់ការចរាចរណ៍ និងការប្រើប្រាស់ឱសថខ្វះគុណភាព និងឱសថក្លែងក្លាយ ដើម្បីសុខុមាលភាពរបស់យើងទាំងអស់គ្នា!!

Advertisements

” I Miss You, Sis”

WP_20130430_002

Living mean you need to accept something that could happen unexpected. I have raised in a medium-low income family with father is a teacher, mother is a farmer and I have 4 sisters and brother.

Since I was born, I rarely to have a fancy life like some of you here had. As a farmer, my mother worked really hard to assure that her children got educated and no child will left behind those education curtain. She worked without thinking night or day or even no holiday for her.

To show the respect and the efforts that she contributed, we are children, we try to study really hard without any extra demand. I used to spend 7500 riel per week for both study and everyday life assurance. I rode a bike 10km a day to school and spent nearly 12 hours at school. I never tasted good food, all I had was grilled fish and cold-white rice which I cooked and packed it myself. That was my childhood life look like.

Since such a little boy until was 18 years old, I stay with my 2nd big sister. My sister was a teacher, she was so kind, but she was not an easy sister to understand then. Sometime she shouted at me, sometime she fought with me. But I never felt any guilty because I knew, to live with each other we need to live in that way better than not saying anything then the problems becoming bigger and bigger.

In 2002, I left my mother, my beloved sisters and brother to Hanoi, Vietnam for a 6-year university study. In 2009, I came back but I wasn’t spent enough time with them because I need to continue my journey by started my career. I always go to visit them on any occasions such as Holidays or new year. We was so happy, everyone was smiling and laughing. We had party, drank some beers, dancing so on so forth.

But came to 2012, my 2nd big sister started to get her first symptom of her illness – diabetes. She treated but the disease was not controlled. Diabetes was there, she began to show another symptom – lung TB. Then the doctor started to treated with TB medication. During the Khmer New Year, I went to visit her and I brought her to emergency at Calmette Hospital, then went to IHC in Ho Chi Minh city, Vietnam. Then doctor said, ” your sister is diagnosed with Metastasis liver cancer. Nothing left we can do for her.” When I heard this news, I was like the whole sky is falling down on me. The sister that used to live with nearly the most of my life, the sister that used to motivated and help both in ideas, and financial is now leaving me without any returns. I felt hopeless and idealess. I just sit and try to smile in front of her face, tried to tell her that you’ll be alright sis while everything could happen to here without any expected.

One and a half month later after we came back from Ho Chi Minh city, she died with tears of her 4-young-daughter and four of sisters and brothers. Before she left, she told me her last words, “Sophea, brother, I need you promise me one thing, please taking a good care of my daughters, let them study and guide them to have  good life. Please support them no matter what situation is. Promise me brother!” That’s the only thing I heard from her and I will never hear her sound again and forever.

Until now, each time I see my nieces’s faces, my tears are falling because they just remind me of what her mother told me to taking care of them. How could God treat a people like that? She just wanted to life and stay with her daughters, just want to see her daughters graduated, get married and she just wanted to see her grandchildren then. But those dreams will never becoming true, because everything disappeared. All I have now is just a memories which I will never forget until I die.

At this time, I just want to tell you each and everyone that, please love your families and do anything good for them as much as you can.

“SIS, I DO MISS YOU AND MISS YOU SO MUCH!”

រួមគ្នាការពារកុមារអោយរួចផុតពី ជំងឺដ៏កាចសាហាវ | ជំងឺរលាកសួត

ក្នុងនាមជាមាតាបិតាមួយរូប សុខភាពនិងសេចក្តីសុខរបស់កូនៗ គឺជាវត្ថុដែលមានតំលៃបំផុត។ ចូររួបរួមគ្នាការពារពួកគេពី ជំងឺដែលកាចសាហាវ និងអាចការពារបាន ដូចជាជំងឺ រលាកសួត ជំងឺរាកដោយសាររ៉ូតាវីរុស និងជំងឺផ្សេងៗទៀត។

កុមារគ្រប់រូបមានសិទ្ឋិ ទទួលការការពារ និងការរស់នៅប្រកបដោយសុវត្ថិភាព និងសេចក្តីសុខ។ ផ្តល់នូវអ្វីដែលល្អដល់កូនៗរបស់អ្នក!!!